Ülker Çocuklar İçin Futbol

İlk günlerde her futbol köyünde olduğu gibi bizim köyde de ağlamalar, mızmızlanmalar, bir köşeye çekilip tek başına oturmalar, etrafı ve diğer çocukları gözlemlemeler tabi ki oldu. Ailesini özleyip de gitmek isteyen çocuklara diğer hocalarımızla birlikte elimizden geldiğince destek olmaya, onları kalmaları için ikna etmeye çalıştık. Birbirleriyle kaynaşmaya, oyunlar oynayıp eğlenmeye başlayınca gitme istekleri azaldı. Hatta bir çocuğumuz bana ‘Hocam bu kamp 1 ay olsa 1 ay kalırdım, hiç gitmek istemiyorum’ bile dedi. Böyle sözleri duydukça, mutluluklarını gördükçe ben de mutlu oldum. Bir de, her kahvaltıda, her öğlen ve akşam yemeğinde ‘Afiyet olsun hocam. ‘ demekten bıkmamaları, benim de cevap vermekten yemek yiyememem, yemek yerken bakıp bakıp gülümsemeleri hepsi güzel bir anı oldu benim için. Antrenmandan sonra ‘Yoruldun mu?’ sorusuna bütün çocukların her defasında ‘Hayır hocam yorulmadım.’ diyerek, yoruldukları belli olduğu halde yorulduklarını kabul etmeyerek bitmeyen bir enerjiye sahip olduklarını ve futbolu ne kadar çok sevdiklerini gösterdiler. Ayrıca, çocukların Yaratıcı Drama dersinde öğrendiklerini antremanlarda ve boş zamanlarında uygulamaları, kendi aralarında birbirlerine destek olmaları, pozitif enerji yaymaları, düşüncelerini kibar ve düzgün bir şekilde ifade etmeleri çok hoşuma gitti. Bu da, kampın hem futbol hem de kendi gelişimleri açısından çocuklara kattığı bir çok şey olduğunu gösteriyor.

Kampta kaldığım süre boyunca çocuklardaki değişimi, onların gözünde net olarak gördüğüm o mutluluk parıltısını sizlerle de paylaşmak istedim ve benim böyle güzel bir organizasyonda bulunmamı sağladıkları için Ülker’e teşekkür ederim.

Burcu Candan
Balıkesir Futbol Köyü Gönüllü Ablası

Yorum ( 0 )